Dostęp do wiedzy - przywilej czy katorga?

Jeśli jesteś zwolennikiem słuchania, a nie czytania to mam coś dla Ciebie. Nie do końca idealny, ale mam nadzieję, że da się tego wysłuchać. :-)

PODCAST

Lubię wiedzieć. Uwielbiam, kiedy w danym temacie mam coś do powiedzenia, bo po prostu mam wiedzę. Bo tą wiedzę posiadłam i teraz ona należy do mnie, i nikt mi jej nie odbierze (no może czas, jeśli tej wiedzy utrwalać nie będę).

Z powodu wyżej wymienionego, zawsze miałam w szkole dobre stopnie, a moja średnia nie spadła poniżej 5.0. Nie chodziło o zadowolenie rodziców czy moją przyszłość, tylko właśnie o to, że chciałam wiedzieć. 

Pozwolę sobie wrócić do tej przyszłości na moment. Zawsze każdy powtarzał mi, żebym się tyle nie uczyła, bo i tak mi się to nie przyda. O dostaniu się na studia decyduje wyłącznie matura. No i racja. Ale do egzaminu dojrzałości trzeba mieć wiedzę dość zaawansowaną, a żeby posiąść wiedzę zaawansowaną, chyba trzeba najpierw umieć podstawy, czyż nie? Poza tym ważne jest, aby ćwiczyć pamięć oraz umiejętność skutecznego uczenia się. Ale sam fakt, że nie było wokół mnie praktycznie nikogo, kogo zwyczajnie interesowałoby zdobywanie wiedzy na różnorodne tematy, był druzgocący. 

Swoisty przeciek duszy

Ludzie mówią - grunt to robić to, co się lubi. Pozornie zawsze rozumiałam to powiedzenie, jednak dopiero ostatnio naprawdę je p o c z u ł a m. Mam wrażenie, że stałe podłoże osuwa się spod moich stóp, a spokój ducha ulatuje w zapomnienie, bo przestałam. Przestałam robić to, co daje mi radość - pisać. I właśnie dzisiaj, tak totalnie, zdałam sobie z tego sprawę.

Jak to jest z tą wolnością słowa?

Wolność słowa - teoretycznie wywalczona i powszechnie dostępna, jednak w praktyce wciąż dla wielu totalnie obca. No bo sami powiedzcie, ile razy gryźliście się w język, aby nie wyrazić na głos własnego zdania? Przyczyny tego zjawiska są różne: obawa o swoją przyszłość, brak asertywności, paniczny strach przed byciem ,,niegrzecznym", itd.

Mój mały wielki bunt

Od kiedy skończyłam sześć lat i zaczęłam nałogowo oglądać ,,Aparatkę" chciałam być wegetarianką. Nie dlatego, że moda, że fajnie, że outsider'owo, lecz z powodu zwierząt, które były ze mną jeszcze dłużej niż głupi serial. Jednak gdy wspomniałam o tym pomyśle rodzicom, zarzucili mnie tysiącami argumentów na kategoryczne NIE. Odpuściłam, przecież byłam tylko dzieckiem.

Co sądzę o lekturach szkolnych?

Sądzę, że są źle dobrane. Oczywiście nie wszystkie, ale spora ich część. 

Sądzę, że w kanonie brakuje współczesnych książek. I nie, nie mówię tutaj o paranormalnych romansidłach. Mówię o lekturach, które przekazują ponadczasowe wartości, ale jednocześnie są napisane językiem z r o z u m i a ł y m. No bo błagam, ile osób pojmuje gwarę z ,,Chłopów" albo archaizmy ze średniowiecza?

Zmieniliśmy się

Pamiętacie Karola Darwina i jego teorię ewolucjonizmu? Jeśli nie, to już Wam przypominam. Chodziło w niej o to, że natura i organizmy ciągle się zmieniają, wskutek czego dobre cechy zostają zachowane, a złe usunięte i zastąpione lepszymi. W skrócie, ewolucjonizm to nieustające doskonalenie. 

Piękna nie waży się w kilogramach

  Świat zwariował i nie ma co do tego żadnych wątpliwości. Wszechobecna moda na bycie fit sprawia, że kobieta nie potrafi poczuć się piękna, kiedy nie ma przynajmniej kilku kilogramów niedowagi i nie mieści się w rozmiar 34. Przerobione w Photoshopie szkapy, modelki zapychające sobie żołądek wacikami - oto nasze 'ideały', do których dążymy.

18 lekcji na 18. urodziny

    Wczoraj prezydent naszego kraju, którego swoją drogą nienawidzę, miał wypadek. Wczoraj obchodzony był Dzień Walki z Prokrastynacją (to chyba nie przypadek, bo moim nawykiem jest odkładanie wszystkiego na potem). Wczoraj, tylko że 630 lat temu, koronowano Władysława II Jagiełło na króla Polski. Wczoraj, 18 lat temu, przywitałam ten świat aż nadto ciekawymi oczami i aż nadto głośnym płaczem. Czerwony, pomarszczony i gruby bobas opuścił łono swej matki. Tym bobasem byłam ja.

WALKA OBIEKTYWIZMU Z SUBIEKTYWIZMEM - (około)recenzja Sherlocka Holmesa

    Nie należę do osób, które ukrywają się ze swoim zdaniem. Jestem przekonania, że po to mam własną opinię, by móc głośno ją wyrażać. I tego się trzymam. Kiedy coś mi się nie podoba - otwarcie o tym mówię, kiedy kogoś nie lubię - nie przestaję z nim na siłę, kiedy coś wywołuje we mnie niezadowolenie - dyskutuję.

Czytać czy nie czytać?

    Mija pierwszy tydzień ferii. Nagle przypominam sobie, że miałam zadaną lekturę na język polski. Liczę pozostałe wolne dni - 9. Przekartkowuję książkę na ostatnią stronę i sprawdzam numerek u góry - 456. Biorę mój nowiuśki kalkulator i dzielę jedno przez drugie. Mniej więcej 50. Tyle stron będę musiała czytać dziennie, aby wyrobić się do poniedziałku.

#subiektywnie i kropka - {2}

Cześć!

    Na początku chciałabym Was bardzo przeprosić za moją nieobecność. Spowodowane to było tradycyjnie szkołą, ale nie tylko. Chyba troszkę dałam się złapać jesiennej chandrze i zstąpił na mnie kryzys twórczy - nie miałam ani ochoty, ani melodii na pisanie. Nie wiem czy teraz się to zmieni, jednak żywię taką nadzieję i wierzę, że trzymacie za mnie kciuki. :-)
    Dzisiaj postanowiłam dodać kolejny post z cyklu #subiektywnie i kropka. Dom to moja praca na konkurs literacki „Rodzina drogowskazem życia – czym skorupka za młodu nasiąknie….”, organizowany przez Ośrodek Pomocy Społecznej w Gołdapi. PS Udało mi się zająć w nim 1. miejsce!
    Serdecznie zapraszam Was do czytania. :-) 

#subiektywnie i kropka - {1}

Witajcie!

    Wczoraj miał pojawić się pierwszy post z tego cyklu, jednak byłam zbyt zmęczona na siedzenie przed laptopem i wskutek tego wpis pojawia się dopiero dzisiaj. Bardzo Was przepraszam i mam nadzieję, że mi wybaczycie! :-)
    Tekst, który dzisiaj opublikuję to moja praca na konkurs im. bł. ks. Jerzego Popiełuszki pod hasłem ,,Pomóż ocalić życie bezbronnemu". Jak się pewnie domyślacie, jest to konkurs bardziej katolicki, dlatego znajdziecie tutaj dużo odwołań do Boga. Nie mniej jednak, zapraszam do czytania! :-)

#subiektywnie i kropka - ZAPOWIEDŹ!

Cześć!

    Od dawna planowałam rozpocząć ten cykl i w końcu się do tego wzięłam. #subiektywnie i kropka będzie zbiorem moich wybranych tekstów (prace konkursowe, niektóre wypracowania z języka polskiego [choć do moich wypracowań bardziej pasuje nazwa felietony], teksty pisane specjalnie na bloga - dotyczące m.in. moich poglądów na różne sprawy, itp.).

    Stwierdziłam, iż chcę dzielić się z Wami tym, co piszę, bo może ktoś odnajdzie jakąś wskazówkę w moich tekstach, część siebie lub tego, czego po prostu potrzebuje. Poza tym jest to świetna okazja do dyskusji oraz tego, abyśmy lepiej się poznali.

    Nie mogę określić tematyki tych postów, bowiem z pewnością górować będzie tutaj różnorodność. Żywię ogromną nadzieję, iż każdy znajdzie coś dla siebie! 
    Chciałabym, aby #subiektywnie i kropka było miejscem głębszych przemyśleń, chwilą zatrzymania i rozejrzenia się wokół. Podróżą po najtrudniejszych i najcięższych życiowych ścieżkach. Miejscem kształtowania swojego światopoglądu oraz budowania systemu wartości. Nadzieją.

    Jeśli Was zainteresowałam to bardzo się cieszę. Jutro powinien pojawić się pierwszy wpis z tego cyklu. Mogę Wam zdradzić, iż myślą przewodnią będzie aborcja. Serdecznie zapraszam!